ҳиринг-ҳиринг

тақл. с. Паст овозли кулги товушини билдиради.

— Гап-сўзда ҳам бир маъни бўлиши керак, — деди Гулшан, бўшдан-бўшга ҳиринг-ҳиринг; бундан кўра тинч ухлаган яхши. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Низомиддинов орқасидан эргашиб келаётган Турсунбой отага нималардир деб тушунтирар, ҳадеб ҳиринг-ҳиринг кулар эди. — С. Аҳмад, Ҳукм

Бу мастона довдирашлар, бу беҳаё ҳиринг-ҳиринглар жонингга тегмадими? — С. Сиёев, Ёруғлик