ҳимм

унд. с. 1. Таажжуб, шубҳа, ишонмаслик, кесатиш, пичинг кабиларни билдиради.

— Сен аввал секин даромад қилсанг, яхши бўлар эди. — Ҳимм — деди Сорахон лабини буриб. — А. Қаҳҳор, Сароб

— Ҳимм, — деди махдум, — қишлоғингизда оқсоқол ёʻқми? — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Бир фикр билдиришда қийналишни, иккиланишни, тутилишни билдиради.

[Бақоев:] Турган гапки, Чеховнинг ижоди бошдан-оёқ, бутун моҳияти билан илк буржуазия реализми, яъни ҳимм. — А. Қаҳҳор, Адабиёт муаллими

3. Бирор нарсани тушуниб етганликни, ундан қаноат ҳосил қилганликни, мамнун бўлганликни ифодалайди.

Мен касалнинг бошланиш жараёнини узоқ ҳикоя қила бошладим. У ора-чорада ҳимм, яхши-яхши, ҳимм, безарар, ўтиб кетади, дея қўярди. — Н. Аминов, Қалтис хато