ҳикоят

от 1. эск. айн. Ҳикоя.

Мақолларга, эртакка, ҳикоятларга. Мен умримда жуда кўп қулоқ осибман. — М. Шайхзода

Мирза Баҳром ҳам ҳали Тавҳидий ўқиган ҳикоятнинг ёзилиш тарихини сўзлаб берди. — А. Қаҳҳор, Миллатчилар

Ҳикоятларнинг ҳар бирида қисса-дан ҳисса тарзида ҳикматомуз хулосалар, танбеҳлар мавжуд. — Ҳ. Ҳомидий, Тасаввуф алломалари

2. Ҳикоят (хотин-қизлар исми).