hijjalamoq

fl. 1. Soʻzni boʻgʻinlarga, ayrim qismlarga boʻlib talaffuz qilmoq.

Bahodir kitobdan “ona”, ota, opa soʻzlarini hijjalab oʻqiy boshladi. — J. Sharipov, Xorazm

Nodir bilan Omil Rahimalarning yorugʻ derazasi oldiga borib, ona-bola Alifbe kitobini hijjalab oʻqishayotganini koʻrishdi. — S. Yusupov, Kutilmagan xazina

2. koʻchma Sinchiklab oʻrganmoq, birma-bir koʻzdan oʻtkazmoq.

Uch marta hijjalab chiqib, kalavaning uchini topolmay garangman. — T. Alimov, Ishqilib, oʻqimagan boʻlsin-da!

Uni [vakilni] obyektma-obyekt boshlab yurarkan, har raqamga yopishib hijjalay berishi sil qilib yubordi. — A. Muxtor, Tugʻilish