ҳижжаламоқ

фл. 1. Сўзни бўғинларга, айрим қисмларга бўлиб талаффуз қилмоқ.

Баҳодир китобдан “она”, ота, опа сўзларини ҳижжалаб ўқий бошлади. — Ж. Шарипов, Хоразм

Нодир билан Омил Раҳималарнинг ёруғ деразаси олдига бориб, она-бола Алифбе китобини ҳижжалаб ўқишаётганини кўришди. — С. Юсупов, Кутилмаган хазина

2. кўчма Синчиклаб ўрганмоқ, бирма-бир кўздан ўтказмоқ.

Уч марта ҳижжалаб чиқиб, калаванинг учини тополмай гарангман. — Т. Алимов, Ишқилиб, ўқимаган бўлсин-да!

Уни [вакилни] обектма-обект бошлаб юраркан, ҳар рақамга ёпишиб ҳижжалай бериши сил қилиб юборди. — А. Мухтор, Туғилиш

1. Сўзни бўғинларга ёки айрим қисмларга бўлиб талаффуз қилмоқ.HECELEMEK

2. Синчиклаб ўрганмоқ, бирма-бир кўздан ўтказмоқ.İNCELEMEK