ҳидламоқ

фл. Ҳидни бурунга тортмоқ; искамоқ.

Қуёш иси анқиб турган бойчечакларни тўйиб-тўйиб ҳидлагиси келиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Анвар қизнинг юзидан ўпди ва унинг тўзғиган сочларини тўғрилаб, ҳаётбахш кокилларининг муаттар бўйини узоқ ҳидлади. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Отлиқ беҳилардан бирининг чанг босиб ётган тукини қўли билан артди, қалпоқли бошини энгаштириб, уни ҳидлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.