ҳибс
hibsҳибс
от эск. Озодликдан маҳрум қилиш, қамаш; қамоқ.
Юсуповни уч ой ҳибсда сақлашди. — М. Ҳазратқулов, Журъат
Паймонаси тўлиб турган Дороббек кутилмаганда ҳибсга тушди-ю, кета туриб, Лаълидан қасос олди. — Д. Нурий, Осмон устуни
Кўк минор эшигидан чиқиши биланоқ уни навкарлар салом-аликсиз ҳибсга олиб, қўлларига кишан урди. — Мирмуҳсин, Чўри
- Ҳибс қилмоқ (ёки этмоқ) Қамоққа олмоқ; қамамоқ. шаҳардаги шубҳали одамларнинг ҳаммасини ҳибс қилиш борасида фармони олий олиб, шу заҳоти ишга тушишибди С. — Кароматов, Бир томчи қонШаҳарнинг Машҳад ёʻлида Ихтиёриддин қалъаси қад кўтарган, бу ерга оғир гуноҳ қилганлар ҳибс этиларди. — Мирмуҳсин, Меъмор