hibs
ҳибсhibs
ot esk. Ozodlikdan mahrum qilish, qamash; qamoq.
Yusupovni uch oy hibsda saqlashdi. — M. Hazratqulov, Jurʼat
Paymonasi toʻlib turgan Dorobbek kutilmaganda hibsga tushdi-yu, keta turib, Laʼlidan qasos oldi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
Koʻk minor eshigidan chiqishi bilanoq uni navkarlar salom-aliksiz hibsga olib, qoʻllariga kishan urdi. — Mirmuhsin, Choʻri
- Hibs qilmoq (yoki etmoq) Qamoqqa olmoq; qamamoq. shahardagi shubhali odamlarning hammasini hibs qilish borasida farmoni oliy olib, shu zahoti ishga tushishibdi S. — Karomatov, Bir tomchi qonShaharning Mashhad yoʻlida Ixtiyoriddin qalʼasi qad koʻtargan, bu yerga ogʻir gunoh qilganlar hibs etilardi. — Mirmuhsin, Meʼmor