ҳе
heҳе
унд. с. 1. Мурожаат, чақириқ пайтида ишлатиладиган нидо; эй, ҳей.
Ҳе, бормисиз, биродар!
— Ҳе, тақсир! — деди афанди. — Сиз гап бошлаганингиздан буён оғзимни шунча очдимки, у йирилиб кетадиган даражага етди. — Латифалар
2. Норозилик, нохушлик маъносини ифодалайди.
Ҳе, нимасини сўрайсиз, афанди! Ишлар чатоқ! — Латифалар
Ҳе, бу уруш бошга битган бало бўлди-ку. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Жирканиш, нафрат билдиришда, қарғаганда ишлатилади.
Ҳе, лаънати! Ҳе, башаранг қурсин!
- Ҳе ёʻқ, бе ёʻқ Дабдурустдан, ҳеч асоссиз, сабабсиз, суриштирмасдан. Шаҳарга тушган эдим, бойвачча, маҳалламда, ҳе ёʻқ, бе ёʻқ, ўғлим Абдусамадни аскарликка мўлжаллаб қўйишибди. — Ойбек, Танланган асарлар