ҳазиллашмоқ
hazillashmoqҳазиллашмоқ
фл. 1. Ҳазил тарзидаги гап-сўз айтмоқ, бирор иш, хатти-ҳаракат қилмоқ; ҳазил қилмоқ.
Хафа бўлма, аскияни яхши кўради, мен келган вақтларимдаям ҳазиллашавериб, қулоқмиямни еганди хумпар. — Й. Муқимов, Олов ва ниҳоллар
Саодатхон ҳам бу қизни бугунгина кўрганлигини ўйламас, ҳазиллашар, кулар эди. — С. Зуннунова, Янги директор
Мен билан ҳазиллашсанг майли-ю, бироқ капитан билан ҳазиллаша кўрма. — О. Ёқубов, Излайман
2. Бирор шахс ёки нарса билан ҳисоблашмаган ҳолда, нописанд, менсимай муносабатда, муомалада бўлмоқ; ўйнашмоқ.
Сиз касалсиз, ахир, тушунинг, гипертония билан ҳазиллашиб бўлмайди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё
— Аканг жуда тентак, жуда бўлимсиз йигит, — деди ниҳоят пўнғиллаб бой, — ахир, амалдорларимиз, ҳокимларимиз билан ҳазиллашиб бўладими?! — Ойбек, Танланган асарлар