ҳайронлик

от Таажжуб, ҳайрат; ҳайрон бўлиш; саросима(лик).

Жувон сапчиб ўрнидан турди. Унинг ранги бир оз ўчган, кўзларида ҳайронлик ва қўрқув аломати бор эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Марҳаматнинг ҳайронлиги ошди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

Самоварнинг оташхонасига маҳси кийдириб ўт олдираётган дадаси ҳайронликда туриб қолди. — С. Аҳмад, Уфқ