ҳайрона

от поет. айн. Ҳайрон.

Келгай эдинг, эй маҳлиқо, ҳар дамда аҳволим сўраб, Бир неча кундир келмадинг, ҳайрона бўлдим соғиниб. — Ҳамза

У, бекнинг бежо кўзларига ҳайрона термилиб, бошидаги зангори духоба паранжисини секингина қўлига олди. — Ҳ. Ғулом, Машъал