ҳайрат
hayratҳайрат
от Кучли даражадаги таажжуб, ҳайронлик.
Устанинг санъатидан ҳайратда бўлган одамлар битта танбурдан ҳам шунчалик овоз чиқишига тасанно айтишарди. — Мирмуҳсин, Созанда
Нақшларга тикилиб қарайман бир-бир, Фикримда ҳаяжон, ҳайрат, тасанно. — Ҳ. Расул, Бахт нашидаси
Ҳаётнинг энг оддий жисмларидан то энг мураккаб мавжудотларигача — ҳаммаси унга ҳайрат бағишларди. — Газетадан
- Ҳайрат бармоғини тишламоқ Ниҳоят даражада ҳайрон бўлмоқ; ҳайратда қолмоқ. Хон олдига у ҳамиша оқ ёʻрғасини миниб борарди. Бу отни кўрганлар ҳайрат бармоғини тишлаб қолар ва ичида баайни дул-дул, деб қўярди. — Ж. Шарипов, Хоразм