ҳайқироқ

сфт. 1. с. т. Ҳайқиришга одатланган, шовқин-сурон соладиган, бақироқ (

Ҳайқироқ одам.

2. Шиддатли ҳаракати туфайли қаттиқ овоз чиқарадиган (

Халқимиз беқиёс баланд тоғ ошгандай ва ҳайқироқ дарё кечиб ўтгандай қаҳрамонлик кўрсатди. — Газетадан

baqırawıq

kreischend, gellend, (Stimme) durchdringend