hayqirmoq

fl. 1. Qattiq shiddatli ovoz (hayqiriq) chiqarmoq (

Hoji soʻzini tugata olmadi, hojining ters soʻziga chidolmagan Azizbek vahshiylarcha hayqirdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

— Toʻxta, borma! — xotiniga alamli hayqirdi Malik muallim. — A. Koʻchimov, Halqa

Keyin yuganni tortib: — Hay! Chu, chu! —

deb hayqira boshladilar. — Sh. Xolmirzayev, Yoʻllar, yoʻldoshlar.

2. koʻchma Shiddatli harakat tufayli qattiq ovoz chiqarmoq (jonsiz narsalar tovushi haqida;

Bir tomonda traktor hayqirar, tinmas — Gʻayratiy

Dara ostida hayqirib, parovozday pishqirib, soy oqmoqda. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar.