ҳаётчан

сфт. 1. Яшашга қобилиятли; яшовчан.

Ҳаётчан тузум. Ҳаётчан ғоя.

2. Ҳаёт билан боғланган, ҳаётдан олинган; халқчил.

Улар [масхарабозлар] ўзларининг ҳаётчан санъатлари билан меҳнаткашларга ёқимли ҳаяжон, дилни яйратадиган беғубор кулги, истиқболга ишонч бахш этиб келган. — М. Қодиров, Халқ томошаларида урф-одатлар

ómirsheń, jasawshań