ҳаётбахш

сфт. 1. миф. Ўликни тирилтирадиган, қайта жон киргизадиган.

2. Организм учун ҳаёт бахш этувчи.

Шеърки, ўз соҳибининг қонидан пайдо бўлар экан, ўшал қон каби ҳаётбахш бўлмоғи лозим эмасми? — С. Сиёев, Ёруғлик

Қуёш ўз ҳаётбахш нурларини тағин мўл-кўл соча бошлади. — А. Ҳайитметов, Пўлат бармоқлар

Тортиқ этмиш табиат Хуш иқлим, тоза ҳаво. Сувлари зилол, шарбат, Ҳаётбахш, дардга даво. — Ё, Мирзо

3. кўчма Кишини жисман, руҳан тетиклантирувчи, жонлантирувчи.

Баҳорнинг ҳаётбахш руҳи совуқдан ёшланган кўзларда, кўкарган юзларда барқ урди, диллар исиб кетди. — А. Мухтор, Чинор

Зубайданинг овози ёқимли, ҳаётбахш эди. — К. Яшин, Ҳамза

Шерали шу ҳаётбахш лаблардан кўзларини узолмай қолди. — С. Кароматов, Олтин қум