haykal

ot 1. Kishi yoki hayvon gavdasining gips, tosh, metall, yogʻoch va shu kabilar qattiq materiallardan yoʻnib, oʻyib yasalgan tasviri.

Navoiy haykali.

Chiroyli gilamlar, turli haykallar, jildli kreslolar bilan bezatilgan kabinetdan sira-sira ayrilgilari yoʻqday. — Mushtum

2. Biror shaxs yoki voqea xotirasini abadiylashtirish uchun yasalgan arxitektura va haykaltaroshlik inshooti; yodgorlik.

Urush qurbonlariga oʻrnatilgan haykal.

Oʻzbek xalqi oʻzining birinchi va toʻngʻich prezidenti Yoʻldosh aka Oxunboboyevga haykal oʻrnatish marosimini oʻtkazmoqda. — N. Safarov, Olovli izlar

Balki yerga rizq-roʻz urugʻini qadagan birinchi dehqon sharafiga ramziy haykal qoʻyilar. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

3. koʻchma Umuman, shaxs xotirasini abadiylashtirish uchun xizmat qiladigan narsa.

H. Olimjon barhayot vaqtida ham oʻzi uchun haykal yarata oldi. — N. Safarov, Olovli izlar

4. folk. Ayollar boʻyinga osib, koʻkrakka tashlab oladigan, oltin yoki kumushdan ishlangan bezak buyumi (zebigardonning qadimgi turi).

Oyimlar oʻtirar haykalin osib, Mushk-u anbar hidi har yonni bosib. — Ravshan

U [Zulfizar] tilla haykallarini osib oyogʻining uchi bilan bosib, koʻrganning diliini kesib, boqqa ravona boʻldi. — Zulfizar bilan Avazxon