ҳайинчак
hayinchakҳайинчак
от шв. Учиб ўйнаш учун баланд ёғочга, кўпинча дарахт шохига осиб, учлари қўшиб боғланган узун арқон ёки арғамчи; арғимчоқ.
Ҳасан овчининг қўшнисиникида қизлар ҳайинчак учишмоқда. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Узун-узун арғамчи Ҳайинчакка, ёр-ёр. — Қўшиқлар