ҳайҳотдай

с. т. Бўш, ҳувуллаган; жуда катта, жуда кенг; бепоён.

Шамол боягидан кучайиб ҳайҳотдай ҳовлида ёлғиз қолган кампирнинг юрагига баттар ғулғула соларди. — Р. Файзий, Эл меҳри

У пастликдаги ҳайҳотдек жарликни, уфқларни кўришни хаёл қилганди чоғи. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Ўзини машинадан ташласинми? Шу ҳайҳотдек чўлда-я? — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар

júdá keń, júdá úlken