havol

ot 1. Ichi zich emas, orasida boʻshliq bor; gʻovak.

Dambaning tagidan, tuproq havol joydan daryo suvi otilib, kanalga oqardi. — Gazetadan

katta bir omborning devorini urib, orqasida havol yer borligini bildi. — J. Sharipov, Xorazm

2. Kuch bilan emas; sekingina, boʻsh.

Ahmad pahlavon uning [xoʻjaning] belbogʻidan havol ushladi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

gewek, bos.