ҳаводор

сфт. кам қўлл. Тоза ҳаволи, баҳаво.

Ҳаводор бино.

Мажидиддин янги боғчасида дарахтлари ёш, лекин ҳаводор ерда зиёфат берарди. — Ойбек, Навоий

сфт. Ўйинчи, ашулачи, созанда кабиларга тўй, зиёфат эгалари ва томошабинлардан тушадиган пул ва совғалар.

Ўйинчи, чўнтаклари, дурра таглари ҳаводорга тўлиб, даврадан чиққанда, одамлар уввос тортиб, чапаклар, қарсаклар билан, оҳ-войлар, қичқириқлар билан яна сўрадилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Кеча сахий бойваччадан ҳаводорни кўпроқ оламан деб бўкиравериб, овозни ишдан чиқарган экан-да. — Муштум

сфт. Кибрли, димоғдор.

Ҳалиги иккиси ҳаводор одам эди, бу етимни кўзларига илмай, айтаётган сўзлари — Гўрўғли