havodor

sft. kam qoʻll. Toza havoli, bahavo.

Havodor bino.

Majididdin yangi bogʻchasida daraxtlari yosh, lekin havodor yerda ziyofat berardi. — Oybek, Navoiy

sft. Oʻyinchi, ashulachi, sozanda kabilarga toʻy, ziyofat egalari va tomoshabinlardan tushadigan pul va sovgʻalar.

Oʻyinchi, choʻntaklari, durra taglari havodorga toʻlib, davradan chiqqanda, odamlar uvvos tortib, chapaklar, qarsaklar bilan, oh-voylar, qichqiriqlar bilan yana soʻradilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Kecha saxiy boyvachchadan havodorni koʻproq olaman deb boʻkiraverib, ovozni ishdan chiqargan ekan-da. — Mushtum

sft. Kibrli, dimogʻdor.

Haligi ikkisi havodor odam edi, bu yetimni koʻzlariga ilmay, aytayotgan soʻzlari — Goʻroʻgʻli