havaslanmoq

fl. Havasi uygʻonmoq, havasi kelmoq; havas qilmoq.

— Toʻybekaning maqtaganicha bormi oʻzi? — Bor, — dedi qutidor va havaslandi: — Xudo kishiga oʻgʻil bersa, shundayini bersin-da! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Maʼyus-mahzun xotiralarga berilib, havaslanganlar ham boʻldi. — Sh. Boʻtayev, Qoʻrgʻonlangan oy

shuncha unga tikilib havaslanganidan uyalganigami, yuzlari lov-lov yonardi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda

Suvga, uning oynaday tiniqligiga Gʻulomjon juda havaslanib qarab turdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha