havaskor

sft. 1. Biror narsaga qiziqadigan, uni yaxshi koʻradigan (shaxs); havasmand, havasli, ishqiboz.

Havaskor ovchi. Musiqaga havaskor.

Nabigulning aytishicha, bular mahalladagi havaskor sozandalar edi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak

Bu yerda oʻnlab havaskorlar suvga tizzagacha tushib olib, baliq ovlashyapti. — Gazetadan

Yozuvchilikka havaskor boʻlgan yosh talantlarning asarlarini ilgarigidek xom-xatala bosib chiqarishga barham berilgan deyish mumkin. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Kasb, hunar, sanʼat va shu kabilar boʻyicha mashgʻulotlar olib boradigan maxsus toʻgarak qatnashchisi (asosan yoshlar haqida).

Tikuvchilar artelining havaskor sozandalari toʻgaragi butun sostavi bilan kelgan. — A. Qahhor, Toʻy

Birinchi mashgʻulotda havaskor shoirlarning sheʼrlari yangradi. — Gazetadan

Bugun havaskorlarimiz televizorda chiqadi. Ularni koʻrmabsan, dunyoga kelmabsan — Sh. Saʼdulla, Ikki bilaguzuk