ҳаваскор

сфт. 1. Бирор нарсага қизиқадиган, уни яхши кўрадиган (шахс); ҳавасманд, ҳавасли, ишқибоз.

Ҳаваскор овчи. Мусиқага ҳаваскор.

Набигулнинг айтишича, булар маҳалладаги ҳаваскор созандалар эди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак

Бу ерда ўнлаб ҳаваскорлар сувга тиззагача тушиб олиб, балиқ овлашяпти. — Газетадан

Ёзувчиликка ҳаваскор бўлган ёш талантларнинг асарларини илгаригидек хом-хатала босиб чиқаришга барҳам берилган дейиш мумкин. — Н. Сафаров, Оловли излар

2. Касб, ҳунар, санъат ва шу кабилар бўйича машғулотлар олиб борадиган махсус тўгарак қатнашчиси (асосан ёшлар ҳақида).

Тикувчилар артелининг ҳаваскор созандалари тўгараги бутун состави билан келган. — А. Қаҳҳор, Тўй

Биринчи машғулотда ҳаваскор шоирларнинг шеърлари янгради. — Газетадан

Бугун ҳаваскорларимиз телевизорда чиқади. Уларни кўрмабсан, дунёга келмабсан — Ш. Саъдулла, Икки билагузук