hatto
ҳаттоhatto
yukl. Oʻzi bogʻlanib kelgan soʻz, soʻz birikmasi yoki gapni ayirib, uning mazmunini alohida qayd etadi, taʼkidlaydi.
Rayimbek dodxoh qatlidan soʻng sipohlardan ruh tushdi. Hatto Azizbekning buyrugʻiga ham quloq solmay, toʻs-toʻsga koʻcha boshladilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Uyda hamma narsa ham unga yot hatto onasi ham begona kabi. — Oybek, Tanlangan asarlar