hassos

sft. 1. Narsa-hodisaning mohiyatini tez, toʻgʻri va toʻla his etuvchi, biror soha yoki sohalarda oʻta bilagʻon, oʻtkir bilimli va sezgir.

Hassos shoir. Hassos sanʼatkor.

Shoir va hassos publitsist Gʻafur Gʻulom taraqqiyot dushmanlarining turli koʻrinishdagi nayranglarini oʻz sheʼrlarida oʻtkir soʻz bilan fosh qildi. — Gazetadan

2. koʻchma Oʻtkir, sezgir.

Undagi hassos qalb, quvlikni bilmaydigan soddalik, epli-shudlilik allaqachonlar ustozining eʼtiqodini qozonib olgan edi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

Uning hassos qalami bilan bitilgan sheʼr misralari iplarga tizilgan shoda-shoda marvaridlardir. — V. Abdullayev, Sharqning ulkan shoiri