ҳасса

от Қўлда тутиб, ерга тираб, таяниб юришга хизмат қиладиган махсус таёқ; асо.

Ёғоч ҳасса. Темир ҳасса. Кўр ҳассасини бир ёʻқотади. — Мақол

Шу он Ҳасан сўфи халойиқ ичидан ҳассасига таяниб, олдинга чиқди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Кампир бир қўлида ҳассага, иккинчи қўлида Анорхонга суянганича қабристонга ёʻл олди. — И. Раҳим, Ихлос