ҳароратли

сфт. 1. Ҳарорати бор, иссиқ.

Қуёш ўзининг ҳароратли нурларини аямай сочарди. — Газетадан

Гулнор ҳароратли қўллари билан унинг юзини силади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Ҳиссий, руҳий тафтли, кўтаринки рухдаги; жўшқин.

Ойсанамнинг чеҳраси ёришиб кўзларидан у ёшдаги қизларгагина хос ҳароратли жозиба учқунланди. — М. Хайруллаев, Қўшнилар

Ҳаётхон Ғуломжоннинг ҳароратли сўзларини, ишқ таронасини эшитаётгандек, берилиб эшитди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.