ҳаромхўр

от 1. дин. Ҳаром, шариатда ман қилинган овқатларни истеъмол қиладиган.

Ҳаромхўр киши.

2. кўчма айн. Ҳаромтомоқ.

Нафси ёмон, ҳаромхўр, меҳнатни севмас, унга Текин таом, текин пул, айш-у таралла бўлса. — Уйғун

Бировнинг дўпписини бировга кийгизиб кун кўрувчи бунақа ҳаромхўрлар бозорда кезиб юришаркан. — Муштум

3. Ўлимтикларни еювчи (қушлар ҳақида).

Жилғанинг устида бир гала қорақуш ва калхатлар гир айланиб учиб юрарди. Отряд отларнинг бошини тортиб, ҳаромхўр қушларни томоша қилди. — П. Турсун, Ўқитувчи

1. Ҳаром, шариатда ман қилинган овқатларни истеъмол қиладиган.HARAM YİYEN

2. Ҳаромтамоқ.

рел. русчаупотребляющий недозволенную шариатом пищу, нечистоплотный человекинглизчаsponger, parasite, one who eats food not admitted by shariahфрансузчаqui consomme ce qui est interdit par la charia, corrompuарабчаآكِلُ الْحَرَامِ