harom

sft. 1. din. Shariat hukmiga muvofiq yeyish, ichishga, foydalanishga yaramaydigan, halol emas.

Eshakning kuchi halol, goʻshti harom deganlaridek

U Ashir bilan qoʻl berib soʻrashishga hazar qilibdi. Chunki Ashir choʻchqaboqar-da! Balki choʻchqa shariatda harom maxluq hisoblangani uchun undan hazar qilgandir. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Shariat boʻyicha, anʼana yoki tartib-qoidalarga koʻra man etilgan ish, xatti-harakat; shu yoʻl bilan topilgan narsa; hayotida shunday yoʻl tutuvchi kimsa.

Toʻgʻri boʻl, haromdan hazar et, degansiz. Yigʻlab turgan gʻaribning yoniga kir, koʻnglini ol, degansiz. — S. Siyoyev, Avaz

Jinoyatchilik yoʻli bilan topgan harom pulingiz hisobiga yegan ovqatlarimizdan hali ham oʻqib yuribmiz. — Mushtum

Shunaqa harom odamlar oʻz egalariga yaxshi xizmat qiladilar — Mirmuhsin, Meʼmor

3. s. t. Jinsiy munosabatdan soʻng gʻusl qilmagan, choʻmilmagan.

4. Foydalanish mumkin boʻlmagan, esiz ketgan narsalarga nisbatan qoʻllanadi.

U bu majlisga Saidgʻozi bilan birga kechalari uyqusini harom qilib tayyorlandi. — S. Anorboyev, Oqsoy

yo haftada bir keladigan dam olish kunini ham haromga chiqarib, bozor-oʻchar qilsinmi? — T. Alimov, Ishqilib, oʻqimagan boʻlsin-da

Endi bu yerlar bizga harom boʻlibdi, Bu arab yurtida bizga nima bor? — Bahrom va Gulandom