ҳарчанд

1. кам қўлл. Тўсиқсиз эргаш гап таркибида “ҳар қанча“, “қанчалик“, имкон борича маъносини билдиради.

Парда ёпилди. У одамлар ҳарчанд чапак чалишса ҳам, қайта очилмади. — А. Эшонов, Чоргоҳ

Султонов ҳарчанд уринмасин, уларнинг гапи қовушмади. — Э. Усмонов, Ёлқин

Ёдгор уни ҳарчанд ранжитгиси келмаса-да, ёлғон гапиролмади. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. с. т. Инкор маъносини кучайтиради; асло, ҳеч.

Ҳасанхоннинг панд-у насиҳатларини Зевархон қабул қилмади, ҳарчанд гапга қулоқ солмади. — Баҳром ва Гуландом