ҳаракациз

сфт. 1. Ҳаракат қилмайдиган, қимирламайдиган, қўзғалмас ҳолатли (ҳолатда); бир жойда туриб қолган.

Кутилмаган ғазабга учраган Бозоров нима дейишини билмай, тилсиз, ҳаракациз, ёғочдай қотиб турарди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Бирор иш қилишга уринмайдиган, тиришмайдиган; фаолияциз, суст.

Ҳаракациз одам.

3. кўчма Фойдаланилмай, ишлатилмай ётган ҳолатда(ги).

Китоб ойлигининг ўзига хос хусусияти шундаки, кўпдан буён ҳаракациз ётган эски китобларга иккинчи умр бахш этилади. — Газетадан