haqoratlamoq

fl. Kimsa shaʼniga haqoratli gap, soʻz aytmoq, haqorat boʻladigan ish, xatti-harakat, qiliq qilmoq.

— Iya, ha, boshqa bilan qovushdik deng, — u koʻzini qisib, qizni haqoratlashga ogʻiz juftladi. — F. Musajon, Huri

Bu oʻtkinchi besh kunlik dunyoda biz yoqalashamiz, qon toʻkamiz, bir-birimizni haqoratlaymiz — Mirmuhsin, Meʼmor