ҳап
hapҳап И
тақл. с. Оғизнинг тез очилиб-ёпилишини, шунда чиқадиган товушни билдиради.
- Ҳап этмоқ (ёки демоқ) Тишлаш учун очилган оғизни тез беркитмоқ (ит, бўри ҳақида). Ит ҳап этиб тишлаб олди. Бўри ҳап этиб ташланди.
ҳап ИИ
шв. унд. с. Жим!
Ая! Рисолат хола шошиб, Абдувалига ўгирилди. — Ҳап, — кўрсаткич бармоғини лабларига босиб, Ҳабиба хонимнинг уйи томон кўз ташлаб олди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Хариш отга ўхшаб тайсалламай ҳап турсанг-чи! — С. Аҳмад, Чўл бургути
— Ҳап ўтир, тирмизак, — ҳисобчи болани жеркиб берди. — Ҳ. Ғулом, Машъал