ҳансирамоқ
hansiramoqҳансирамоқ
фл. Югуриш, оғир юк кўтариш, ҳаво етишмаслиги, ҳаяжонланиш ва шу кабилар туфайли тез-тез, оғир нафас олмоқ; ҳаллосламоқ, ҳарсилламоқ.
Шу заҳоти эшик тарақлаб очилиб кетди-да нафаси бўғзига тиқилиб, ҳансираган ҳолда Марат Маматов пайдо бўлди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
Маҳди терлаб кетган, оғзини каппа-каппа очиб ҳансирар, бу даҳшатхонадан тезроқ чиқиб кетгиси келарди. — С. Сиёев, Ёруғлик