ҳамён

от 1. Асосан пул солиб, ёнда, чўнтакда олиб юриладиган халтача; кармон.

Меъмор қўйнидан ҳамёнини олиб, эллик динор санаб берди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Сатторов чўнтагидан ҳамён чиқарди. Кўк эллик сўмликларни кўриб, холанинг кўзлари ўйнади. — Ю. Шомансур, Қора марварид

Подшоҳ бир ҳамён тилла бериб, шаҳзодани ёʻлга солибди. — Эртаклар

2. кўчма с.т. Чўнтак (пул солинадиган жой маъносида).

Ўғрининг катта-кичиги бўлмайди. Ҳамёндан ўмаргани бир сўмми, юз сўмми, бари бир — киссавур. — Газетадан

3. кўчма Кимса ихтиёридаги, унга тегишли пул, маблағ.

Ҳисобини билмаган — ҳамёнидан айрилади. — Мақол

Олий ўқув юртларида эса ота-онанинг мансабига, ҳамёнига қараб ўқишга қабул қилиш ҳоллари илдиз отиб кетган эди. — Муштум

Пошша хола жонини суғургандай, ҳамёнидан пул сарфлаб, катта тўй қилиб берди. — Д. Нурий, Осмон устуни