ҳамқур

от айн. Тенгқур.

Ёʻлчи ўз ҳамқурлари билан бирга тонг шабадасида ишга тушар, қуёш тик келганда овқатланиб, то қоронғилик тушгунча яна меҳнат қилар эди. — Ойбек, Танланган асарлар