ҳаловациз

сфт. 1. Ором, роҳати ёʻқ; ҳузурсиз.

Ҳаловациз ҳаёт.

2. Осойишталик ҳукм сурмайдиган; нотинч, ташвишли.

Ҳаловациз тун.

tınıshsız, tınıshlıq joq, ráhátsiz, táshwishli

русчаный; спокойный, безмятежныйинглизчаsee Беҳаловатфрансузчаv. БеҳаловатарабчаБеҳаловат أَنْظُرْ إِلَى