halovatli

sft. 1. Huzur-halovat bagʻishlovchi.

hozir uning koʻnglida bir-biriga zid, asov tuygʻular junbishga kelib, jism-u jonini goh bezovta qilsa, goh halovatli kechinmalarga gʻarq etayotgan edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Osoyishta, tinch; sokin.

Halovatli tun.