ҳадаҳа

от шв. Тезлик билан, тездан, дарров.

Милициялар ҳадаҳа отланиб, йигирма одам бўлиб, ёв-яроғини осиб, отига қамчи босиб, ёʻл тортди. — Очилдов

Дўстим, сен ҳадаҳа қайтмоқ бўлибсан. Борсанг яхши бўларди. — Муродхон

Шаҳарда на балчиқ босиб юрибсан, дея ўғлини ҳадаҳа қистибастига олмоқчи эди. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

ҳадаҳа тўшакка ўтираркан, сингилларига шивирлади. — Ҳ. Шайхов, Туташ оламлар