гузар

от 1. Қишлоқ ёки маҳаллаларнинг чорраҳаларида жойлашган, чойхоналари, қассоблик, баққоллик каби дўконлари бўлган обод, гавжум жой.

Бу маҳаллада унга [ Ёʻлчига] маъқул бўлган икки киши бор эди. Бири — гузарда тақачилик-темирчилик қиладиган Қоратой, иккинчиси — Шокир ота номли маҳсидўз чол. — Ойбек, Танланган асарлар

Куз ҳавосининг суякларни зирқиратувчи совуғига қарамай, гузарда чойхўр кўп эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. фолк. Ёʻл.

Қатмоқлар юртига гузарим тушди. — Алпомиш

Гузаримиз тушса, излаб келармиз. Султон бўлган, жоним дўстим, хуш энди. — Муродхон

Кулоҳ кийиб, бўлдим мен бир қаландар, Ногаҳон гузарим тушди бу шаҳар. — Ширин билан Шакар

3. шв. Дарёдан, сойдан қайиқлар ўтадиган жой; кечик.

4. тар. Бухоро хонлигида: маҳалла.

н crossroads, a small market place at a crossroads, road, path

gúzar

belebter, reger Platz im Wohnviertel