ғувур
gʻuvurғувур
айн. Ғовур.
Мингбоши одамлар ғувурининг тинчишини, гузарга жимлик чўкишини кутди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
Уй ичи жонланиб, енгил ғувур бошланди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Усти тим билан қопланган бу қоронғи растада, одатда бошқа расталарда бўладиган шовқин-сурон, ғувур-ғувур, шошқалоқ оломон, тиқилинч ёʻқ. — Ойбек, Танланган асарлар
ҒУВУР
Қаранг: г'овур