guvohlik

ot 1. Shohidlik, koʻrgan yoki bilganlik; guvoh boʻlishlik.

Biroq faktlar, hujjatlar, juda koʻp odamlarning guvohliklari uning qaysarligini asta-sekin qayirib, nihoyat, bukib qoʻydi — Gʻulom, Mashʼal

2. huq . Guvoh tomonidan berilgan maʼlumot, guvohning aytganlari.

Guvohlik bermoq.

Ziyodaxon bilan Anzirat xoladan, qolaversa, Sharofat mojarosidan xabardor boʻlgan boshqa odamlardan sudda guvohlik berishlarini soʻradi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari