гув

тақл. с. Шиддатли ҳаракат, ёниш натижасида чиқадиган бўғиқ товуш.

Костюм яна битмабди. Аввалига шу жумлани эшитиб, қуруқ ўтиндай гув этиб ёниб кетдим. — С. Абдуқаҳҳор, Санамай саккиз дема

Ҳамма гув этиб кулиб юборди. — Кароматов, Олтин қум

Хирмонни ўраб олган оломон бирдан гув этиб шов-шув кўтарди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса