guv

taql. s. Shiddatli harakat, yonish natijasida chiqadigan boʻgʻiq tovush.

Kostyum yana bitmabdi. Avvaliga shu jumlani eshitib, quruq oʻtinday guv etib yonib ketdim. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema

Hamma guv etib kulib yubordi. — Karomatov, Oltin qum

Xirmonni oʻrab olgan olomon birdan guv etib shov-shuv koʻtardi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa