gʻuv

taql. s. Shamol yelganda va baʼzi narsalar uchganda, aylanganda chiqadigan tovushni, shuningdek, baʼzi qushlarning tovushini bildiradi.

Eshik ochilishi bilan, uyga gʻuv etib shamol urildi. Qoʻngʻiz gʻuv etib uchib ketdi.

Nam shabada yalpiz hidini, asalarining mayin gʻuv-gʻuvini olib keldi. — S. Nurov, Narvon

Beor musicha gʻuv-gʻuv qilib koʻkrak tashlab, ikkinchi musichani quvlardi. — Mirmuhsin, Umid

elik. gúw, gúw-gúw (samal eskende yaki zatlar ushqanda, aylanğanda shıģatuğın sesti bildiredi)