ғув
gʻuvғув
тақл. с. Шамол елганда ва баъзи нарсалар учганда, айланганда чиқадиган товушни, шунингдек, баъзи қушларнинг товушини билдиради.
Эшик очилиши билан, уйга ғув этиб шамол урилди. Қўнғиз ғув этиб учиб кетди.
Нам шабада ялпиз ҳидини, асаларининг майин ғув-ғувини олиб келди. — С. Нуров, Нарвон
Беор мусича ғув-ғув қилиб кўкрак ташлаб, иккинчи мусичани қувларди. — Мирмуҳсин, Умид
ҒУВ
элик. gúw, gúw-gúw (samal eskende yaki zatlar ushqanda, aylanğanda shıģatuğın sesti bildiredi)