gurzi

ot 1. tar. Toʻqmoq shaklidagi harbiy qurol; shashpar.

Sherzod oʻrnidan turib, sherning boshiga yana bir gurzi urdi. — Ertaklar

Usta Turdiali nimadir demoqchi edi, boshiga gurzi tushib, yana tariqday sochildi. — A. Qahhor, Qabrdan tovush

2. Katta ogʻir toʻqmoq.

Gʻulomjonning gurzisi asov tosh ustiga dahshat bilan urilganda, butun togʻ titrar, ungur ichi gumburlab ketar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha